17/06/2007
¿Por qué estoy sin pareja?
De: natalia bolea gomez
Los hombres perfectos no existen
La verdad del amor es que no lo buscamos. Si lo pensamos por un momento, os daréis cuenta de que cuando encontramos a alguien que nos atrae tanto nosotras como ellos, intentamos cambiar su forma de ser, cuando en realidad deberían gustarnos tal y como son, porque si lo que intentas es cambiarles... es porque en el fondo no es lo que buscabais. Y eso es lo que nos lleva a otra cuestión. No es que no encontremos al hombre ideal, es que en esta sociedad nuestra somos demasiado independientes. Nuestro propio trabajo, nuestra casa,... ¿para qué tener que estar con alguien y tener que pensar lo que tu pareja quiere o no quiere cuando es más comodo hacer lo que te dé la real gana?. Si hasta para tener un hijo no nos hace falta pareja... Chicas, es triste, pero los esquemas de familia se desmoronan... y deberíamos echar un vistazo hacia atrás antes de mirar al futuro. Yo también busco a alguien especial, pero no me conformaré con el primero que pase por mi vida. Si es necesario, esperaré, pero tampoco me pienso obsesionar,... La vida es muy corta y no nos va a esperar, así que disfrutad de la vuestra, que yo también lo haré con la mía.
De: ANGEL GINER CABALLERO
YO TAMBIÉN ESTOY SOLTERA
SÓLO SOY UN MORTAL QUE DEJÓ DE BUSCAR, QUE NO CREE EN EL AMOR: DEMASIADO EGOÍSMO Y FALSEDAD. ESTAMOS CONDICIONADOS POR DEMASIADAS COSAS, EL CULTO AL CUERPO HA HECHO ESTRAGOS EN ESTA SOCIEDAD Y SE HAN PERDIDO LOS VALORES QUE VERDADERAMENTE MERECEN LA PENA... ¡¡NO BUSCO!! SI QUIERE, QUE ME BUSQUE ÉL A MÍ!!
PERO, PUESTOS A SER OPTIMISTAS Y EN RESPUESTA AL COMENTARIO DE LA SRTA (SOLTERA) MARIA ÁNGELES, COMETERÉ PLAGIO AL CITAR UN PASAJE DE UN CRACK COMO EL SR. GARCÍA MÁRQUEZ:
QUIZA DIOS QUIERA QUE CONOZCAS MUCHA GENTE EQUIVOCADA ANTES DE QUE CONOZCAS A LA PERSONA ADECUADA, PARA QUE CUANDO AL FIN LA CONOZCAS SEPAS ESTAR AGRADECIDA.
DIRÉ A MI FAVOR QUE ¡¡SÍ!!, TENGO UN HIJO Y ES LO MEJOR QUE ME HA PASADO EN LA VIDA, NO RENUNCIARÉ A NADA POR ESTAR JUNTO A ÉL TODO EL TIEMPO QUE ME SEA POSIBLE, NI SIQUIERA EL AMOR DE UNA MUJER PODRÁ SEPARARME DE TAL PLACER, NI SIQUIERA EL PLACER QUE APORTA EL SEXO... MI CAMA SIGUE VACÍA, ¡¡PERO DUERMO MÁS ANCHO QUE NUNCA!!
De: MARIA ANGELES PRIETO ESPADA
YO TAMBIÉN ESTOY SOLTERA
¿POR QUÉ ES TAN FÁCIL ENAMORARSE A LOS DIECISÉIS Y TAN COMPLICADO HACERLO A LOS TREINTA Y SEIS?
¿QUIZÁS PORQUE NOS VOLVEMOS EXIGENTES? (ej. MORENA DE 25/35 DELGADA, BAJITA, SIMPÁTICA Y QUE SEPA COCINAR... PARA FLIPAR... ¿ACASO SE LE PUEDEN PONER TANTOS REQUISITOS AL AMOR? ¿QUÉ PASA QUE SI TENGO 36, YA NO PUEDO OPTAR AL PUESTO?. ¿HABÉIS VISTO LOS ANUNCIOS QUE MANDAN POR SMS POR EJ EN LA CADENA DE TV TELETAXI? TE DAN GANAS DE INMOLARTE.... ¿ESTAMOS MÁS DEFINIDOS EN NUESTRA PERSONALIDAD? (O MÁS PERDIDOS QUE NUNCA), ¿POR QUÉ SOMOS INTOLERANTES CON LAS COSAS QUE NO NOS GUSTAN?. (¿PORQUE TENGO QUE VER UNA CARRERA DEL ALONSO SI ME IMPORTA UN CARAJO?). ¿QUIZÁ PORQUE SABEMOS LO QUE QUEREMOS EN OTRA PERSONA, O LO QUE NO QUEREMOS?... ¿PORQUE TENEMOS MIEDO A VOLVER A "FRACASAR"?. ¿PORQUE TENEMOS "CARGAS"? (LO DE LAS CARGAS, ¡MANDA HUEVOS!, AHORA RESULTA QUE TENER UN HIJO ES UNA CARGA!!!!) ¿PORQUE NOS HEMOS VUELTO UNOS EGOISTAS Y, AUNQUE QUEREMOS Y NECESITAMOS COMPAÑÍA, NO QUEREMOS RENUNCIAR A UNA SUPUESTA "INDEPENDENCIA", A NUESTRO ESPACIO? (ESTO DEL ESPACIO SE HA CONVERTIDO EN UN MANDAMIENTO). ¿POR QUÉ QUEREMOS UN COMPROMISO SÓLO DE DE OCHO A DOCE? (PUEDES TENER TODO EL SEXO DEL MUNDO, PERO NI SE TE OCURRA IR JUNTOS AL CINE-ESO ES PASARSE...TRES PUEBLOS...-
REVISEMOS NUESTRAS PRIORIDADES.
SE HA MONTADO UN NEGOCIO ALREDEDOR DE LOS SOLTEROS (AHORA SINGLES). TODOS ANDAMOS BUSCANDO PAREJA, INCLUSO SE MONTAN MEGAFIESTAS.... SE HACEN "TROBADES"....¿¿????
TE PROMETEN QUE ALLÍ ENCONTRARÁS AL HOMBRE DE TU VIDA O A LA MUJER....¡A TU MEDIDA!!!!!!!
¿EL AMOR TIENE MEDIDA? ¿ALTURA? ¿COLOR? ¿PROFESIÓN? ¿INGRESOS? ¿FRONTERAS? ¿IDIOMA? CREÍ QUE EL AMOR ERA EL SENTIMIENTO MÁS LIBRE, PODEROSO E IRRACIONAL...
¿NO ES MEJOR DISFRUTARLO SIN TANTAS COMPLICACIONES, PREGUNTAS SIN PERPECTIVAS? IR PASO A PASO, SIN ANSIEDAD, SIN AGONÍAS... SIN PRETENDER NADA, SÓLO DISFRUTAR DEL SENTIMIENTO. YO TAMBIÉN ESTOY SOLTERA...
De: Miguel Sanchez
¿Estamos buscando lo perfecto ?
Después de leer vuestros mensajes, me llama la atención las cualidades que os gustaría encontrar en un chico: inteligente, sensible, sincero, amable, atento, carinoso, etc... entiendo que todos tenemos una idea de lo que nos gustaría tener al lado y, si es positivo, mucho mejor. Tener esa idea pre-concebida nos aleja a tod@s (me incluyo a veces), en descubrir otras cosas. Con sorpresa, me han despertado interés algunas chicas que físicamente no eran mi tipo o cualidades que no me había fijado antes: la torpeza en algunas cosas, sencillez en el vestir... pasaban por delante de mí y ni las veía. ¿No será que buscamos lo perfecto, y no dejamos espacio para lo imperfecto, para lo que queda por hacerse?. Deleitarse en lo imperfecto. Esa chica con gafas en la que nunca te fijarías. La que no se pone maquillaje, ni lo último en moda. La que no va bronceada. La que te dice que pasa las vacaciones en el pueblo. La que no llama la atención en los actos sociales. El o La héroe anónimo, y digo esto porque tardas un tiempo en descubrirlo... Que lo que entra por la vista tiene su importancia está claro, pero se le esta dando demasiada, y no le dedicamos tiempo a conocernos.¿ Bombardeo publicitario? ¿ritmo acelerado de la vida? ¿estereotipos? ¿lo queremos todo ya? ¿sabemos lo que queremos?. Ideas pre-concebidas, expectativas, lo perfecto... creo que son malas compañías, yo lo cambiaría por la curiosidad, hablar, descubrir, aceptar.
De: Rosa Sanz
Les millors coses de la vida
Les millors coses de la meva vida han passat quan no les cercava. Però hom ha de sentar les bases: estar disponible, estar accessible i receptiu; fer coses diferents si vol resultats diferents; millor si fuig dels llocs comuns, i has d'estar en el lloc oportú en el moment oportú. Si no és axí, pot transcórrer una vida sencera i trobar-se a la fi que hom està al mateix lloc que quan va començar.
Jo no m'hi estresso en aquesta cerca (al capdevall la meva vida és prou vàlida sense que cap mascle m'ho hagi de permetre, però el que passa és que ja fa més de quatre anys que ningú (més ben dit, en molt comptades ocasions), dic, algú m'abraça de veritat o que no puc fer coses de forma compartida, i m'agradaria.
Pel que fa a les webs de cerca de parella, em queixo de la poca formalitat i de la manca de sinceritat; pot ser ells estan més cagats de por que jo, però això no justifica la mala educació que suposa no contestar una carta que algú t'ha dirigit de forma personalitzada (més si aquest algú t'ha contactat prèviament). No costa res dir: "Gràcies pel teu interès, però crec que ja he trobat una persona que em fa peça". Tant senzill com això, encara que sigui mentida; soc prou gran per entendre que, amb una frase tan simple, m'està dient 'fins aquí hem arribat', i no hem d'esperar res l'un de l'altre.








